Πρώην Δήμος Χέρσου

 

δημος
Ιστορία

Στην περιοχή υπάρχουν δείγματα ύπαρξης πολιτισμού της πρώιμης και ύστερης εποχής του χαλκού και του σιδήρου και ευρήματα προϊστορικών οικισμών, συγκεκριμένα στην Καλίνδροια, η οποία αποτελούσε μία από τις σπουδαιότερες πόλεις των αρχαϊκών χρόνων. Από πληροφορίες της νεότερης ιστορίας της περιοχής γνωρίζουμε ότι επί τουρκοκρατίας ανήκε στο καζά (επαρχία) του Εβρέτ-Χισάρ που με τη σειρά του υπαγόταν στην ευρύτερη διοικητική μονάδα του Σαντζανίου της Θεσσαλονίκης. Πολλοί οικισμοί που υπήρχαν επί τουρκοκρατίας, υπάρχουν και σήμερα όπως το Χέρσο που τότε ονομαζόταν Χίρσοβο ή Χύρσοβο, το Γενίκιοι, το Καλινδίρ και άλλοι. Το 1913, μετά την απελευθέρωση της Μακεδονίας, απελευθερώθηκαν και οι οικισμοί της περιοχής.

Το 1919, τοποθετείται η δημιουργία των περισσοτέρων κοινοτήτων της περιοχής οπότε και έγινε η αρχική αναγνώρισή τους και με βασιλικό Διάταγμα δημιουργείται η κοινότητα Κιλινδίρ που ανήκει στην υποδιοίκηση Κιλκίς του νομού Θεσσαλονίκης, με οικισμούς το Καλινδίρ, το Χέρσοβο, την Γκόλα, τη Δοβρόβιστα, το Καλλίνοβο, Μιχάλοβο, Ράτες, Γενίκιοι και Τσιγούντα. Το 1926 μετονομάζεται σε Καλίνδοια, ενώ οι ονομασίες των υπολοίπων οικισμών παραμένουν ως έχουν. Το 1927 όμως μετονομάζονται και αυτοί, το Χέρσοβο σε Χέρσο, η Γκόλα σε Κορυφές, το Γενίκιοι σε Ελευθεροχώρι, Ράτες σε Ηλιόφωτο, Τσιγούντα σε Μ. Στέρνα, το Μιχάλοβο σε Μιχαλίτσι, Καλλίνοβο σε Σουλτογιαννέικα και Δοβρόβιστα σε Σκαφίδια. Ενώ παράλληλα η κοινότητα Καλίνδοιας μετονομάστηκε σε κοινότητα Χέρσου.

Το 1913 η περιοχή ανήκει στην επαρχία Κιλκίς του νομού Θεσσαλονίκης, λίγο πριν την ίδρυση του νομού Κιλκίς, η περιοχή «χάνει» κάποιους οικισμούς, ο οικισμός Μ. Στέρνας αποσπάται και αποτελεί νέα κοινότητα. Γενικά υπήρξαν πολλές αποσπάσεις και προσαρτήσεις μέχρι να πάρει την τελική της μορφή η περιοχή. Το 1934 με την ίδρυση του νομού Κιλκίς έχουμε και την οριστική διάκριση της περιοχής στις κοινότητες που αποτελούν, από το 1999, το Δήμο Χέρσου.

Ο Δήμος Χέρσου προήλθε από τη συνένωση των κοινοτήτων Χέρσου, Πλαγιά, Μεγάλης Στέρνας καθώς και του οικισμού Ηλιόλουστου της κοινότητας Καστανέων σύμφωνα με το Ν. 2539/1997, γνωστός ως νόμος «Ι. Καποδίστριας»